Historia pizzy
Choć pizza uchodzi za najbardziej włoską z włoskich potraw, jej początków szukać należy we wszystkich znanym nam kulturach starożytnych. Cienkie okrągłe placki z wody, mąki i – nie zawsze – drożdży bywały środkiem płatniczym, a podawane z różnymi dodatkami idealnie nadawały się do szybkiego zaspokajania głodu. Starożytni grecy nazywali takie placki plankuntos albo plangutos i okładali je różnymi dodatkami – np. oliwkami.
We Włoszech słowo pizza pojawia się po raz pierwszy w dokumencie z 997 roku. Pochodzi ono od łacińskiego picea, co oznacza placek powstały z wody, mąki i drożdży, który dziś nazywany jest także focaccia. Placek taki był początkowo podstawowym pożywieniem ludzi biednych i nic nie wskazywało na jego zawrotną karierę. Suche placki nie były wszak niczym szczególnym. Dopiero kiedy do Włoch przywędrowały pomidory – a stało się to już po odkryciu Ameryki – i zaczęto robionego z nich sosu używać do przyprawiania pizzy, wszystko potoczyło się bardzo szybko…
